محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

165

ضياء العيون ( فارسي )

و بعضى كويند در درجه سوم و خشك است در درجه سوم قطع خون رفتن از هر عضو كه باشد بكند اشاميدن و عضو را بدان شستن جون لته يا پشم يا عيران بدان تر كنند و بر جراحات كذارند منع ورم بكند و ريشها كه در بدن بهم رسد از جمله جرب‌تر و جمرهء و نمله و سوختكى آتش و قوبا و بواسير و داخس جون با بعضى ادويه موافق اين زخمها استعمال كنند بغايت نافع بود و ريشها پليد متعفن خورنده را جون دايم به سركه بشويند زايل كند سقّز سفيدى كه بزردى زند بهتر بود كرم و خشك است كوشت بروياند و جراحت را خشك كند و در مرهمها تنقيه جراحات بكند و جرك را پاك سازد و از براى جرب متقرح و بلغمىتر نافع بود و خارش قروح را سود دارد و ورمها را نصح دهد سكپنج نيكوترين وى انست كه بيرون آن سفيدى زند و لون اندرون بسرخى كرايد و در آب حل شود و اصفهانى وى بهتر بود كرم و خشك است در سوم و كويند خشك بود در دوم فايدهء وى